بغض سکوت شب

hhhmmmbbb — Sun, 29 Mar 2009 11:41:18 GMT

ميگن بنويس دوباره

شما بگين ؟

چقدر دير اومدم شايدم نبايد ميومدم ......

مبادا سودا گري را از هوس ياد بگيري

خودش گفت پشت دريا شهري است كه درآن پنجره ها رو به تجلي باز است

شهر را ويران كن كه در آن خاطره ي مرگ ياد پنجره هاي بام است

گفت بام ها جاي كبوتر هايي ست كه به فواره ي هوش بشري مينگرند

من در اين شهر غريب جغد شومي ديدم كه به عزاي دل اين مردمان ميخندد

دست هر كودك ۱۰ ساله ي شهر شاخه ي معرفتيست

من چه ديدم كودكان غرق تمناي ارزويي رنگين خون يكديگر را جرعه جرعه نوشيدند

تو چه ديدي من چه ديدم

معرفت در كتابها ياد نبود

گلي از صحنه ي احساس نبود

مينويسم اكنون

پشت اين باتلاق شهريست كه در ان شهوت مرگ تكرار است

در ميان همه ي اميد ها خلوتي با همه ي زشتي ها بيدار است

یار بگیرم چه شود

hhhmmmbbb — Sun, 13 Apr 2008 18:14:18 GMT

این همه سبد گل بفرستم چه شود

کلام دل و صد بار فرستم چه شود

تو که باغ پر از گل نداری

دل پر خون نداری

من این همه یاد تو باشم چه شود

هرروز چشم به راه تو باشم چه شود

منه اواره به دنبال تو هرروز بگردم

سایه های ناشناس را بشامرم چه شود

تو که لحظه به لحظه خفته افکار خودی

من در بند نگاهت خفته باشم چه شود

که چه بی قرار یک لبخند تو باشم

من دراین بند تمنا بی تو باشم چه شود

تو که حتی یک بار صدایم نکردی در خواب

من به فریاد وجودت بشتابم چه شود

این همه گفتمو گفتم ز تو یار

وقتی نیستی که بخوانی بنویسم چه شود

گله لاله نخواب اینجا

hhhmmmbbb — Tue, 12 Feb 2008 08:34:18 GMT

لالالا دیگه بسه گله لاله

بهار امسال مثل هر سال غمی سنگین به دل داره

نترس گله لادن منم مثل تو بی فردام

نترس ماهم ، منم بی تو نمیمونم تو این خرمن

گله لاله نخواب اینجا گلا پرپر شدن هرروز

یکی پشته یکی دیگه زمین خوردن بی سایه

لالالا گله نازم نشو پرپر

باید پاشی بجنگی با این همه تهمت

بیا از پشته ابرا تا طلوع باشیم

بیا با عشق دنیا زیرورو سازیم

توام ساده منم ساده

منم بی تو یه غم زاده

لالالا گله امید برقص بازم تو شب تحریم

بخون اینجا جهنم هم وجود داره

بخون اتیش اینجا قلبو میشکافه

بریز شبنم ازین ظلمت یک دست

بدون لاله که اینجا گوله میباره

نخواب لاله نخواب گله لاله

منم بی تو یه غم زاده

hhhmmmbbb — Mon, 11 Feb 2008 17:27:18 GMT

دیگر صدا نکن

من رفتنی شدم

اینجا برای من سردی نشانه است

بگذار بگذرم در کوچه ی خیال

شاید دوباره باز

این دل طلوع کن

باید بگذرم از هرچه بودو هست

باید بنگرم انچه بودو رفت

این ایینه من

این ایینه ی دل

نقشش سیا شده

اینجا غریبه ایست

تنها و بی صداس

اشک سرد او

امیخته ی سوداس

دستانه خسته اش

چشمان بهت زده

امیخته غم است

این مرد یخ زده

شاید دوباره سر زند

ققنوس قصه ها

شاید اتش زند

بر این همه چرا !!

شاید با امدنش

قلب نشکند

شاید

برای دل

نقشی برهم زند..

دیگر سخن نگو

وقت رفتن است

باید بگذرم

وقت رفتن است

چشمان پر از حسرت

hhhmmmbbb — Fri, 28 Sep 2007 21:51:18 GMT

در هجوم غروب روزی تلخ از یک فصل پاییزی در پشت درختان برگ ریزی در ان دور دستهای نا پیدا

در این غربت شبهای اشک ریزی دران تمنای کمی لبخند دران پس کوچه های عالم ذلت در ان گوشه

کناره یک وجب حسرت

نظر افتاد به یک کودک همان کودک که در یک عالم دیگر به سر میبرد

بدون اینکه خود احساس کند برای خرید نفسی به دست مردم قدرت پرست بوسه ها میزد

کسی دانست ان کودک تمام ارزویش غرق یک فرداس کسی دلش لرزید در ان راحتی شبهای دنیایش

در گوشه ای کودکی تنهاس

به فردایش گریزان بود تمام هستیش یک ابر گریان بود

به روی زانوان کوچکش روزی هزاران بار خم میشد برای کی ؟ برای چه ؟ چه تاوانی گریبان بود؟

چه کس جرمش را قضاوت کرد؟

ولی بی هیچ منتی برای هر نفر در شب شعله سر میداد

می سوخت بی پروا به دور از یک سوال ؟ گویی حقاقیق را از ان خود میدانست

ایا میدانست ؟

در ان روزهای بی احساس به دنبالش میرفتم از ان دوردست ها نگاهای پر از دردش را میدیدم

تمام فکرو زهنش تکه ای نان بود تمام قلب او اغشته ی غم بود

ولی حتی یک لحظه خنده ار لبهاش خشکیده بر میداشت؟

میپمود تنهایی اما تا کجا میرفت راه پایان کو ؟

باز هم میرفت

اسمان هروز بر بالین تنهاییش میگریید ایا کسی حس کرد ؟ اما نه! حتی قطره ای برای او کسی نگریست؟

میان راه بی پایان کنار در باغی سیبی دید پالرزان چشم خیسان نگاه میکرد

نگاهش قلب ادم را صدا میکرد

میگریست ! اما چیست ؟ انکه تنها سیبی بود ! ان همان تنها ارزوی کودک تنهای ما میبود

میلرزیدو با تردید نزدیک ان میشد لحظه ی وصال را از تپش قلبش میفهمید نزدیک شد!!!

این ترس و شوق این وصال دیوانه اش میکرد

زیر لب میگفت:خم میشم بی منت ؟ بردام بی ذلت؟

سیب را برداشت گریه ها میکرد اسمان بر حالش خنده ها میکرد.!!

اما اه!! اما اه!!

زمان شادیش در حال اتمام است

سایه ی یک شخص لحظه های شادیش را عزا میکرد!

باغبان امد پا لرزان اخم بر چشمان مغرورش غوطه ور در نفرت و نیرنگ سیب را از اغوش گرم پسر

برداشت

سیب را انداخت ارزوهای پسر را زیر ریگی از حرفهایش نهان میکرد

پسر با چمشی از حسرت پر از اشک تمنا خند باز میکرد

تمام هستیش زیر بار ان انهمه منت و خفت خم می شد

غرش قلبش هستی را زیرو میکرد تمام لذ تای هستی را با بغضش سیاه میکرد

اسمان بارید زمین غرید !!!

اما اه !! باز هم کسی حس کرد چرا غرید؟ چرا بارید؟

در ان لحظه شیطان بر حال کودک گریه ها میکرد !!

اری شیطان گریه ها میکرد !!

دختر پری دریا تو چرا دلت گرفته ؟

توی این وسعت دریا تو چرا غمت گرفته ؟

تو مگه دریا نداری یارو همدمی نداری؟

تو چرا مثل ادما حرفی از خزون میاری؟

چی شده دختر دریا؟ دریا که دروغ نداره

ماهی که مثل ماها دل سنگی نداره

مگه دریا لولو داره؟ اشک و نفرت توش میباره؟

مگه جز دنیای ماها جای دیگم خون میباره؟

نکنه دختر دریا توام یار بی وفایی داری ؟

نکنه تو انتظاری خبری ازعشق نداری؟

نکنه دختر دریا اونم ترو از یاد برده؟

نکنه تو قصه فرداش اسمی از پری نبرده؟

چرا گریه پری خانم نه گریه واسه تو جرمه

اگه قصه گو بفهمه اسمتو از قصه برده

برو دریا پری خانم توامید دریای قصه هایی

شاید نورامید قلبت به دل ماهام بتابه

عمری به جز بیهوده کردن سرنکردیم تقویم ها گفتند ما باور نکردیم!!!!

hhhmmmbbb — Thu, 02 Aug 2007 19:01:18 GMT

قايقي خواهم ساخت خواهم انداخت به اب

دور خواهم گشت ازين خاک غريب

سهراب چنين گفت و برفت

اما پرسيد کسي کي ؟به کجا؟

کدام نقطه دنيا خوش است

که رود او ازين خاک غريب

نه گلي نه نسيمي نه بهار

همه جا يک رنگ کجاست سهراب زرنگ

ميگريزد به کجا با قايق

قايق ميرود اما کجاا؟

دلبست به چي که اينگونه برفت

نکند او نوري از افق ها بديد؟

همه ي اين خاک غريب است ولي

دردرون خشميست که فرياد کش است

هر قدم را که ببيني زخم است

قايق سهراب هم بي رنگ است

اين مسير بسي طولانيست

همه قايق دارند اما ابي نيست

همه سوار بر افکار خودند

اما راهي نيست اما تابي نيست

بازم شب شد دلم گریون بازم شب شد قلم حیرون

بازم تنها و بی پروا به سوی قصه ای محزون

بازم خسته بازم غصه لبم تشنه بهم بسته

کجای سرنوشت دردو برای من حک کرده

بازم فریاد ها وآه ازین کوچه به اون کوچه

دو زوج عاشق و شادند گلی دارند که میروید

برو ای گل نیا اینجا که اینجا زندگی سخت است

زمین با این تب سوزان زتو خاکستری سازد

همه دارند میخندند که تو به زودی زمین ایی

ولی هیچ کس نمیگوید که ایا توهم میخندی

نمگویند که تو تاکی در این دنیا میرقصی

برو ای کودک زیبا که ما درحال نابودییم

برو میدانم توهم روزی

خواهی زین دنیا بگریزی

تو می ایی با مهرت

ولی با نفرت میری

تو می ایی با خنده

ولی با ابرها میری

تو می ایی با فریاد

ولی خاموش می گریی

تو می ایی بی غصه

ولی با دردها میری نیا اینجا نیا اینجا!!

27/3/1369 هدی تولدت نام....ارک

hhhmmmbbb — Tue, 19 Jun 2007 08:13:18 GMT

در این روزهای سرد زمستانی خدارا از پشت ابرهای زمستانی صدا کردم

میان ان همه بغض خفته، برای شاد زیستن قلب قشنگ مرغ ارزوهایم دعا کردم

به جای نفرت و حسرت، برای عمق نفسهای مرغ قشنگ ارزوهایم جان دادم

نمی دانی ولی باز هم من برای تک گل باغ قشنگ ارزوهایم دعا کردم

پس از بهبوهی احساس بی پایان ، کنار حوض خشکیده برایت مثل عادت دیوانگی

با اشکهایم حوض را سیراب کردم

نمی دانم چه میگویم، نمی دانم چه کردم باز ولی باز هم در کوچه های خلوت عشقت

خطا کردم

به رسم عادت دیوانگی برای گذر نازت به روی رده پای گمشده عشقم سجده ها کردم

کجایی تو نمی دانم چرا رفتی نمی دانم ولی بازم منم که پشت این همه چراهای بی پایان

به دور از لمس یک یاس پر از احساس کنار پنجره به کبوترهای بی پروا به یاد مرغ قشنگ ارزوهایم

دانه های اشک هایم را هدیه میدادم

دراین لابه لای ماتم و حسرت وتنهایی ، کنار یه سراب پر زاشک و بغض و اهم

شاپرک امد با نگاهی مهربانانه برای همدلی با من در هوای نمناک زمستانی گردشی عاطفانه چرخشی

همراه با نسیم صبح گاهی با لطافت با صداقت میزد

برای شاپرک از عشق و ماندن و رفتن عشقم چه ها گفتم

از این ناپیداری ها از این ناکامی ها از این حسرت لمس یاس پراحساس اه ا گفتم

واو تنها نگاهش در نگاهم غوطه ور بود نمیدانم به من اندیش میکرد یا خود ش را در کنار این همه

حسرت نگاه میکرد

وبعد از شاپرک اسمان از خشم میبارید

چی میدانی نمیدانی اگر بودی نمیخواستی بدانی که چه شد انروز

ولی انچنان بگذشت بعد از ان شب دیجور، هیچ کس نفس های هوارا نشنید

نمی دانی چه شد اخر نمی دانی چه قلبی در همان شب طوفانی زجا برخواست

وبی پروا زمین میخورد وهر لحظه از ان قلب پر احساس تکه ها کم شد

بعد از لحظه ها ان قلب عاشق همراه ماتم شد

اگر بودی تو میدیدی چگونه بال های شاپرک در شعله ی حرفای من میسوخت

وبعد از خاموشی اشکا نو حرفانم چگونه پرواز میکرد واو اشفته و بی حال بر حال خراب خویش گریه ها میکرد و

می چرخید وبعد از چرخشی کوتاه و بی احساس با چشمی پر از شعله در کنار حوض اشکانم جان میداد

ولی باز هم من....................برایت دعا کردم

از درد بی کسی داری اسمتو فریاد میزنی

تو اون گوشه کنج اتاق داری فقط زار میزنی

روز تولدت شده تنهایی مهمونت شده

به جای کیک و شیرینی گریه اب و دونت شده

اره تولدت شده مهمونی شروع شده

قلب بریده ی مهربون تو کیک تولدت شده

کنج اتاق برای تو جشن تولدت شده

اهنگ این شب سیاه اه های بی صدات شده

زوزه ی گرگای شب تبریک تولدت شده

خش خش برگای خزون صدای دست مهمونات شده

اره تولدت شده مهمونی برپا شده واسه اومدن این روز شوم همه چی اشفته شده

اره تولدت شده تنهایی مهمونت شده هدیه ی روز تولدت حسرت خنده هات شده

ما باز بازیو باختیم توی صحنه های مبهم

hhhmmmbbb — Fri, 11 May 2007 11:34:18 GMT

اونی که هرشب واست قصه ی لیلی و میگه اره منم

سبد ارزوهاتو توی قلبش میزاره اره منم

اونی که برای یه لحظه نبودنت اشک میریزه اره منم

اون نگاه مثل ماهتو پرستش میکنه اره منم

اونی که بعد رفتنت بازم دوست داره اره منم

قدم های بی صداتو می شمره اره منم

اونی که اتاقتو با ستاره تزیین میکنه اره منم

ماه وبرای روشنی شبهات میاره اره منم

اونی که هرلحظه واست صد بار میمیره اره منم

دستای نرم ونازتو هرشب میبوسه اره منم

اونی که از رودلم بی تفاوت میگذره اره تویی

هق هق اشکای تنهاییامو نمشنوه اره تویی

اونی که حتی واسه یه لحظه صدام نکرد اره تویی

شوق این عشق پاکو از تو چشام هیچ نخوند اره تویی

اونکی هیچ وقت نفهمید که یکی دوسش داره اره تویی

یکی که نفساشو به خاطروجودنازت میکشه اره تویی

اونی که خنجر بی وفایی و زد به دلم اره تویی

سکوت شبای عاشقونمو بهم می زد اره تویی

اونی که با این همه بی فایی هنوز دوست داره بازم منم

واسه شاد بودنت جونشو گرو میزاره بازم منم

ونی چی شدش امروز توی راه چه چیزی دیدم میدونی تو اون صحنه اشک چند نفرودیدم

نبودی اگه تو بودی بی تفاوت تو میرفتی اون التماس تو نگاشو از چشماش نمی خوندی

نبودی وقتی که دیدم چه ساده از خود گذشتش واسه ساختن یه فردا از نجابتش گذشتش

نبودی وقتی ببینی مثل یه اسباب کهنه خودشو راحت فروختش مثل یه تیکه گوشت مرده

خودش و راحت سزوندش نبودی وقتی ببینی اشک چشمای قشنگش واسه داشتن یه کم پول

چجوری هستیشو باختش نمیدونی چه حالی داشتم چه چراها که نداشتم به اون پاکی قلبش

چه افسوس ها که نخوردم میگفتن مادر نداره اره اون بچه طلاقه میگفتن توی کودکیش

باباشو از دست داده شنیدم گفتن که تنهاست یه اتاق خالی داره اخه اون چه گناهی داره

که بشه اینجور اواره مگه اون دل نداره که بشه یه یار عاشق حرمت خنده نازش

دیگه هیچ رنگی نداره جای اون بالا ترازایناس جای اون تو اوج رویاس توی این بازیه فردا

نباید اون بشه بازیچه ی قلبای ناپاک هرشبی با دلی موندن هرشب و با یکی گزروندن

ذره ذره تیکه تیکه خردشدن و هیچی نگفتن برای داشتن یه خونه خودشو به نابودی کشوندن

اینا همه قصه ی فقره دوری و دردو ضخمه دیدی حالا چی کشیدم وقتی اونواونجوری دیدم

همون جا به خدا گفتم خدا اونو دیگه تو این صحنه ها نبینم

درتنهاترین لحظه تنهایی تنهاترینم

hhhmmmbbb — Sat, 31 Mar 2007 14:02:18 GMT

حدس بزن چند تا ستاره واسه چمشمای تو ساختم

حدس بزن بارفتن تو چه جوری از دنیا گذشتم

حدس بزن گلای یاس و چه جوری از باغچه چیدم

حدس بزن چه جوری عشق و با کینه از سینه کندم

حدس بزن چه جوری سوختم با اتیش سرد چشمات

حدس بزن چه جوری باختم هستیمو پای نفسهات

حدس بزن چه جوری دریا پای اشکای من خشک شد

حدس بزن وقتی تو رفتی قلب من چطور ترک خورد

حدس بزن چه جوری قلبم واسه برگشتن یار مرد

حدس بزن اگه یه روزی من تورو تنها میزاشتم

با یه تیکه قلبه سنگی قلبتو وخرد میکردم

تو چی کار میکردی با من چه دعاها تو میکردی

با کنایه نمی گفتی اگه رفتی بازی و باختی

روزی صد بار میرفتی واسه من دعا میکردی

که هر لحظه بسوزم تو اتیش عشقای دنیا

میدونم به خدا میگفتی که یاره جدیدم بی وفاشه

اون تا اوج عشق ببره و توی عشق تنهاش بذاره

میدونم اگه توبودی جای من تو این معما

روزی صدبار جون میدادی که نشی یه وقت تو تنها

ولی من از خدا می خوام که تا ابد زنده بمونی

با یه دل پر زاتش پای یار باهاش بسوزی

حدس بزن چه جوری گفتن این همه قصه ی تلخو

با یه دست خون گرفته با یه دنیای غم گرفته

چه شبی بود وقتی تو را با یارت دیدم

صدای هق هق خندهاتو توی کوچه شندیم

چه شبی بود وقتی دستت توی دست اون بود

برق چشمای قشنگت روشنی قلب اون بود

چه شبی بود تو کوچه تو با اون تنها راه رفتی

حتی یه لحظه یادت نیفتاد که باهم از این کوچه گذشتیم

چه شبی بود وقتی یاد من از یاد تو گذر کرد

خنده هاو خاطراتم از قلبتو سفر کرد

چه شبی وقتی دیدم تو دیگه دوستم نداری

فهمیدم تمام لحظه هاتو پای عشق اون میذاری

چه شبی بود وقتی با گریه از کنار تو گذشتم

تو با یه نیشخند گفتی مگه یاری تو نداری

چه شبی بود وقتی رفتن عشق و از کنار پنجره دیدم

نفسای گرم عشقو وبارفتنت ازم بریدی

چه شبی وقتی تا سحر کنار عکس تو نشستم

خاطرات با تو بودنو هزار بار زمزمه کردم

چه شبی بود وقتی تا سحر براتون دعای وصال کردم

واسه عشق تازه ی تو از خدا التماس کردم

چه شبی بود وقتی چشمام بدون نگاه تو اشک ریخت

برای اولین بار بدون لالایی دوست دارمهای تو خوابید

بازم دلش گرفته

hhhmmmbbb — Sat, 31 Mar 2007 13:54:33 GMT

چشمای ابی اسمون پر از قصه ی تلخه

رنگای رنگین کمون داد میزنن دنیا یه درده

ماه شبهای قشنگ اسمون دیگه نمی تابه

دیگه مهربونی تو شهرمونن جایی نداره

دیگه اون شاه زاده قصه ها یاری نداره

ملکه ی شهر قصه ها خنده ای رو لباش نداره

دیگه بلبل واسه گل چیزی واسه گفتن نداره

دیگه لالایی شب واسه کسی خواب نمیاره

دیگه رو سفره غذا مهربونی نقشی نداره

چرادیگه اون کوچولوعروسکشوتودستش نداره

چرا دیگه صدای اذون واسه ماها معنی نداره

دیگه کفتر رو پشت بوم میلی واسه پرواز نداره

مگه نگفت قصه گوی قصه ها

مهربونی دوای درداست

مگه خودش نمی گفت پشت هربرکه در یاست

مگه اون نگفت یه بوسه میشه اغاز رسیدن

دیدی اونم بهم دروغ گفت

الکی از اومید تو گفته هاش گفت

دیدی قصه ی محبت

با جدایی ختم به خیر شد

دیدی باز زندگی تلخ شد

قصه ی ما ز غصه پر شد

دیدی باز ماییم که باختیم

همه چیزو تو یه بازی

پای بازی زمونه

پای سادگی ها باختیمَ

نگاه کن به اون بالا

ببین کی دست تکون میده

ببین کی تو شبا با اسم تو به خواب میره

نگاه کی داره میگه همه چیم ماله توه

کیه که تواوج غم با یاد تو زنده میشه

کیه که جدایی از تو واسش مثل مرگه

کیه که عشق تو واسش مثل یه ساز قشنگه

بگو کی واست میمونه از نبودنت میسوزه

بگو چشمای کدوم یار واسه تو همیشه خیسه

بگو کی واست تاحالا چشم به در دوخته که سایتو ببینه

بگو تاحالا کسی بود چشم به راه تو بشینه

صدای قلب شکستش کله عالم و گرفته

هق هقای شبونش اشک ابرارو دراورده

صدای دوست دارم هاش شده لالای مردم

نگاه کن صبا گنجیشکا میرن پیشش تو اتاقش

نمیدونی چی میخونن واسش از چشمای پاکش

اگه یه روز اومدی تو برو پیشش تو خیالش

ببین داره باز شعر میگه از اون یار نیمه راهش

تاحالا شده یه لحظه فکر کنی مادر نداری

تاحالا شده یه لحظه باباتوبی یارش ببینی

تاحالا شده یه لحظه پشتت و خالی ببینی

تاحالا شده یه لحظه مادرت پیشت نبینی

تاحالا شده یه لحظه تو خونه تنها بمونی

تاحالا شده یه بارم بغض مادرو نبینی

تاحالا شده یه بارم حس کنی بچه یتیمی

تاحالا شده بی مادر سر بزاری روی بالش

تاحالا شده یه مادر دردتو هیچ وقت نفهمه

تاحالا شده یه لحظه کنار قبر مادرت بشینی

تاحالا شده یه بارم تو کنارش اروم نگیری

تاحالا شده توعمرت اسم مادرو نیاری

تاحالا شده یه لحظه خودتو جای بی مادرا بذاری